Έντεκα μέρες έχουν περάσει από τη μέρα που ο Λούις Πιου βούτηξε στα παγωμένα νερά, ακριβώς κάτω από το στρώμα πάγου της Ανταρκτικής. Ακόμη και μετά από 264 ώρες, όμως, τα πόδια του 50χρονου συνεχίζουν να πονάνε. Όχι, ο Λούις Πιου δεν είναι κάποιος τρελαμένος χειμερινός κολυμβητής που έπαθε κρίση μέσης ηλικίας και αποφάσισε να κάνει την πιο ριψοκίνδυνη βουτιά που μπορούσε να σκεφτεί. Αντιθέτως, πρόκειται για έναν βετεράνο του είδους, που εδώ και 30 χρόνια κολυμπά σε παγωμένα νερά για να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για την κλιματική αλλαγή και την προστασία των ωκεανών. Είναι ένας από τους επτά ανθρώπους που συνεργάζονται με τα Ηνωμένα Έθνη για το περιβαλλοντικό τους πρόγραμμα και σύμφωνα με την ιστοσελίδα τους, ο Πιου έχει κολυμπήσει σε περισσότερα διάσημα σημεία από κάθε άλλον άνθρωπο στην ιστορία.

Επίσης, είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει καλύψει μεγάλες αποστάσεις σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου και το 2007 έγινε και ο πρώτος που κολύμπησε στον Βόρειο Πόλο. Μάλιστα, δεν έκανε απλά μια γρήγορη βουτιά και έπειτα βγήκε, αλλά κολύμπησε για ένα χιλιόμετρο, για να δείξει ότι τους καλοκαιρινούς μήνες πολύ μεγάλο μέρος των πάγων λιώνει. Έχει κολυμπήσει ακόμη και στο όρος Έβερεστ, σε μια λίμνη με υψόμετρο 5.300 μέτρα, που δημιουργήθηκε από τον παγετώνα, όμως, η τελευταία του βουτιά ίσως να είναι πιο επικίνδυνη και πιο τρελή από όλα τα προηγούμενα εγχειρήματα του. Ο Πιου και η ομάδα του ταξίδεψαν στην Ανταρκτική, όπου οι επιστήμονες ανησυχούν για την ταχύτητα με την οποία υποχωρεί το φύλλο πάγου. Εκεί, παρατήρησαν ότι στην επιφάνεια του παγετώνα είχαν σχηματιστεί πάνω από 65.000 λίμνες και έπειτα εντόπισαν ένα ποτάμι, το οποίο εξαφανιζόταν μέσα σε ένα μικρό τούνελ κάτω από τον πάγο.

Κάπως έτσι, λοιπόν, ο Πιου αποφάσισε να εξερευνήσει το τούνελ, αντί απλώς να κολυμπήσει για 20 λεπτά στα ανοιχτά, όπως ήταν και το αρχικό σχέδιο. Χρειάστηκε αρκετή προετοιμασία και διάφορες μετρήσεις, οι οποίες τελικά δεν ήταν και τόσο χρήσιμες, μιας και μέχρι να έρθει η ώρα της βουτιάς, η στάθμη του νερού είχα ανέβει σημαντικά. Η αισθητή θερμοκρασία ήταν στους -30 βαθμούς Κελσίου και ο Πιου φορούσε μόνο το speedo μαγιό του, το μόνο πράγμα που φοράει σε κάθε μία από τις περιπέτειες του. Άραγε, πώς να είναι να βουτάς στα παγωμένα νερά φορώντας μόνο ένα μικροσκοπικό μαγιό; «Νιώθεις λες και καίγεσαι. Το σώμα σου ουρλιάζει ”Βγες έξω!”. Το μυαλό λέει ”Συγκεντρώσου, συγκεντρώσου” και εσύ πρέπει να αγνοήσεις και τα δύο και απλώς να ακούσεις την καρδιά σου. Αυτή είναι που θα σε οδηγήσει μέχρι το τέλος του τούνελ», δήλωσε ο άνθρωπος που πέφτει σε παγωμένο νερό πιο συχνά από κάθε άλλον.

Τελικά, τα κατάφερε. Μπορεί να μην έβλεπε καλά, μπορεί το κεφάλι του να βρισκόταν υπερβολικά κοντά στους σταλακτίτες, μπορεί να διαλύθηκε ένα μεγάλο κομμάτι πάγου όσο κολυμπούσε, αλλά τα κατάφερε. Γιατί, λοιπόν, αυτός ο Βρετανός που μεγάλωσε στην Νότια Αφρική, εκτελεί όλες αυτές τις απίθανες και κάποιες φορές τρελές αποστολές; Εν συντομία, για να κάνει ό,τι μπορεί για να σώσει το περιβάλλον. Γεννήθηκε στο Πλίμουθ, γενέτειρα πολλών μεγάλων εξερευνητών, σαν τον Σεφ Φράνσις Ντρέικ και δούλευε ως ναυτιλιακός δικηγόρος, όταν στα 34 αποφάσισε να αφιερώσει την ζωή του στην προστασία του περιβάλλοντος. Όσο για τους λόγους πίσω από την απόφαση του, ο ίδιος υποστηρίζει πως τον επηρέασαν οι γονείς του και το ότι μεγάλωσε σε μία ιστορικά ναυτιλιακή πόλη και όχι γιατί έχει κάποια περίεργη αγάπη για το υπερβολικά κρύο νερό, το οποίο ίσως χρειαστεί να αποχωριστεί μια και καλή. «Η επιστήμη είναι αρκετά ξεκάθαρη. Όσο μεγαλώνεις, η δυνατότητα σου να αντέχεις το κρύο μειώνεται δραστικά», είπε στους Times του Λονδίνου ο 50χρονος, που δεν είναι σίγουρος αν του έχουν μείνει άλλα «καύσιμα» για μια ακόμη εξόρμηση. «Έχω αντέξει αρκετό κρύο για δέκα ζωές. Το κρύο έχει μπει βαθιά μέσα στο κόκαλα μου. Απλά θέλω να είμαι και πάλι ζεστός».