Δημιουργημένες μέσα από την πολιτική και τη θρησκευτική ιδεολογία, οι ακόλουθες οργανώσεις χάραξαν το δικό τους ρου στην ανθρώπινη ιστορία με σφαίρες και αίμα. Εκεί που ο αγώνας δεν σταμάτησε ποτέ, κάποιοι άνθρωποι κρατούν ακόμη το δάχτυλο πάνω στη σκανδάλη. Αυτές είναι οι μεγαλύτερες τρομοκρατικές οργανώσεις.

RAF


Έχοντας σχηματίσει την ονομασία του από το γερμανικό Rote Armee Fraktion, η ακροαριστερή οργάνωση γνωστή και ως Baader-Meinhof, έδρασε στη Δυτική Γερμανία μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και θεωρείται ως μια από τις μεγαλύτερες τρομοκρατικές οργανώσεις. Σφυρηλατημένη το 1970, η RAF ήταν μια κίνηση τεσσάρων ανθρώπων, σαφώς επηρεασμένων από ρεύμα της Νέας Αριστεράς, που έβλεπαν ως απειλή τους ανθρώπους της πρώην ναζιστικής κυβέρνησης, όπως τον Kiesinger. Βλέποντας τη χώρα να οδηγείται ξανά σε κρίση, οι Andreas Baader, Gudrun Ensslin, Horst Mahler και Ulrike Meinhof, αποφάσισαν να ξεκινήσουν μια αντι-ιμπεριλιαστική οργάνωση αντάρτικου πόλεων. Η οργάνωση έδρασε από το 1970 μέχρι την επίσημη παύση της μέσω προκήρυξης στις εφημερίδες το 1998. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, ήταν υπεύθυνη για 36 θανάτους (οι περισσότεροι από αυτούς ήταν σοφέρ και σωματοφύλακες) και πολλές βομβιστικές επιθέσεις. Η RAF έμεινε κυρίως στην ιστορία για την απαγωγή του επιχειρηματία Hanns-Martin Schleyer, ο οποίος ήταν αξιωματικός των SS την εποχή του Β’ Παγκοσμίου και εκτελέστηκε εν τέλει από την οργάνωση. Μετά την αεροπειρατεία στο Landshut το 1977, οι οργανωτές συνελήφθησαν μαζί με μέλη της PFLP και βρέθηκαν κρεμασμένοι στα κελιά τους. Η ‘‘δασκάλα’’ της οργάνωσης που ανατίναξε τα κεντρικά της αστυνομίας του Augsburg, Irmgard Möller, είναι η μοναδική από ηγετικά μέλη που είναι ζωντανή μέχρι σήμερα, μετά την αποφυλάκιση της το 1995. Υπάρχουν μέχρι σήμερα 23 καταγεγραμμένοι κομάντο από την αστυνομία, ενώ ο αριθμός τους μέχρι το 1998 όπου δήλωσαν την διάλυση της οργάνωσης, υπολογίζεται πως ήταν ο διπλάσιος.

ΕΤΑ


Η αυτονομιστική Βασκική οργάνωση που αγωνίζεται για την ανεξαρτησία και την αναγνώριση του Βασκικού κράτους, δημιουργήθηκε στο Bilbao τις αρχές του 1950. Στην αρχή αναγνωρίστηκε ως τρομοκρατική οργάνωση από την Ισπανία και τη Γαλλία, ενώ σήμερα την αναγνωρίζουν όλα τα μέλη-κράτη καθώς και οι ΗΠΑ. Η ιστορία τους ξεκινάει με μια εφημερίδα, την Ekin, όπου βάζει τις πρώτες ιδέες στον κόσμο για τη δημιουργία του κράτους. Επί δικτατορίας του Franco κρίνεται παράνομη και με αυτόν τον τρόπο οι εκδότες και οι οπαδοί που απαρτίζονται κυρίως από φοιτητές, φτιάχνουν το 1959 την ΕΤΑ, Euskadi Ta Askatasuna, που μεταφράζεται ως Πατρίδα και Ελευθερία. Η ΕΤΑ είναι υπεύθυνοι για τουλάχιστον 829 θανάτους, αναρίθμητους τραυματισμούς και απαγωγές. Από την ημερομηνία της ίδρυσης της, υπολογίζεται ότι πάνω από 700 μέλη της βρίσκονται σε φυλακές της Ισπανίας, της Γαλλίας και άλλων κρατών ανά τον κόσμο. Έχουν υιοθετήσει το μαρξιστικό-λενινιστικό πρότυπο από τους πρώτους καιρούς, ενώ συνεργάζονται στενά με την Κολομβιανή FARC και τον, διαλυμένο πλέον, Βρετανικό Απελευθερωτικό Στρατό. Στο στόχαστρο της ΕΤΑ, που έχει διαφορετική στρατιωτική και πολιτική διοίκηση, έχουν πέσει αξιωματούχοι κυβερνήσεων, στρατιωτικοί, δικαστές, εισαγγελείς καθώς και καθηγητές πανεπιστημίων με δεξιά φρονήματα. Τα μέλη της σίγουρα θα αναγνωρίζουν ως το μεγαλύτερο χτύπημα της οργάνωσης, την δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Franco, Luis Blanco το 1973. Παρόλα αυτά, τόσο ο βασιλιάς Juan Carlos όσο και ο τέως πρωθυπουργός Jose-Maria Aznar, έφτασαν πολύ κοντά στη…λίστα τους το 1995. Τον περασμένο χρόνο η οργάνωση μπορεί ανακοίνωσε μονομερή κατάπαυση πυρός, αλλά φέτος υπάρχουν τουλάχιστον 200 ενεργοί υποστηρικτές της.

FARC


Άλλη μια μαρξιστική-λενινιστική οργάνωση που αναγνωρίζεται ως τρομοκρατική στην Ε.Ε., τις ΗΠΑ, τη Λατινική Αμερική, την Αυστραλία και τον Καναδά, είναι οι Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας, γνωστότερες ως FARC. Το FARC είναι από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους σχηματισμούς στην Αμερικάνικη ήπειρο καθώς χρονολογείται από το 1964, ενώ οι πληροφορίες για τον αριθμό μελών της ποικίλουν. Τον περασμένο χρόνο, ο διοικητής των Κολομβιανών δυνάμεων Edgar Cely, είχε μιλήσει για 18.000 αντάρτες, την ίδια στιγμή που άλλες πηγές μιλούν μόλις για 12.000. Φέτος ο Πρόεδρος Manuel Santos, έκανε λόγο για λιγότερους από 8.000, καθότι πολλοί έχουν πεθάνει σε συγκρούσεις με τον τακτικό στρατό. Το FARC ξεκίνησε ως πολεμικό όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος, με στόχο να προστατέψει τους αγρότες και τους κολίγους από τις επιθέσεις των συντηρητικών στρατιωτικών δυνάμεων. Οι ηγέτες του Manuel Marulanda και Jacobo Arenas, οργάνωσαν τους αγρότες πολεμικά, για να τους μετατρέψουν σε μια δυνατή πολεμική μηχανή, η οποία παρόλα αυτά δεν διαθέτει τη δύναμη που είχε κάποτε. Το FARC συνεχίζει τον αγώνα του για να ρίξει την κυβέρνηση και τα ξένα συμφέροντα και χρηματοδοτείται κυρίως από λύτρα απαγωγών, εξόρυξη χρυσού και από τους φόρους των παράνομων διακινήσεων ναρκωτικών. Παρόλο που το FARC έχει πάρα πολλές απαγωγές στο δυναμικό του, ξεχωρίζει σίγουρα για αυτή του πρώην δημάρχου της Morelia, Luis Francisco Cuellar. Ο πρώην δήμαρχος είχε πέσει 4 φορές στα χέρια της οργάνωσης για να απελευθερωθεί με λύτρα. Η τελευταία φορά το 2009, δεν ήταν η τυχερή του καθότι οι τρομοκράτες του έκοψαν το λαιμό. Η κυβέρνηση έχει επικηρύξει τον νυν διοικητή της FARC Henry Lopez Sarmiento, για 1 δις πέσος.

17 Νοέμβρη


Οι συστάσεις είναι περιττές για την μεγαλύτερη οργάνωση που έδρασε στην Ελλάδα, από τη μεταπολίτευση μέχρι το 2002. Η 17Ν είχε έναν έντονο αντι-ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα και αυτοπροσδιορίστηκε ως μαρξιστική τείνοντας μπρος στον κομμουνισμό. Όταν ο Richard Wells, επικεφαλής της CIA στην Ελλάδα, έπεφτε νεκρός στο Ψυχικό, η κυβέρνηση δεν είχε πάρει στα σοβαρά ούτε τα γεγονός, ούτε την ακόλουθη προκήρυξη της οργάνωσης. Αντιθέτως ακούστηκαν διάφορα σενάρια από δημοσιογράφους, που ήθελαν την οργάνωση ως εργαλείο ξένων μυστικών υπηρεσιών. Οι περισσότεροι πίστεψαν ότι ήταν ξεκαθάρισμα πρακτόρων της CIA και με εντολή της Εισαγγελίας Αθηνών απαγορεύτηκε η δημοσίευση στης εφημερίδες. Τα πράγματα θα γινόντουσαν πιο σοβαρά ένα χρόνο αργότερα, όταν στο στόχαστρο της οργάνωσης μπήκε και ο αστυνομικός Ευάγγελος Μάλλιος, γνωστός στην εποχή της χούντας για τις βάρβαρες μεθόδους ανάκρισης και τα βασανιστήρια. Ακολούθησαν πολλές ληστείες τραπεζών για να καλυφθούν τα έξοδα της οργάνωσης, αλλά κυρίως υπήρξαν στο δυναμικό πολλές δολοφονίες πολιτικών αξιωματούχων, αστυνομικών, αλλά και επιχειρηματιών. Μερικές από αυτές ήταν η δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, του υποδιοικητή των ΜΑΤ Παντελή Πέτρου, του εφοπλιστή Κώστα Περρατικού, του βρετανικού ακόλουθου Steven Sanders κ.α. Επίσης, από το οργανόγραμμα της δράσης, δεν έλειψαν οι βομβιστικές επιθέσεις. Η 17Ν έβαλε στο στόχαστρο της πολλές ΔΟΥ, τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, το MEGA Channel, εταιρίες όπως η Miele και η ΙΒΜ, καθώς και υποκαταστήματα τραπεζών και κατασκευαστικών. Η αρχή του τέλους της, θα ξεκινούσε τον Ιούνιο του 2002. Ένα από τα μέλη της, ο Σάββας Ξηρός, θα τραυματιζόταν από πρόωρη έκρηξη βόμβας για να συλληφθεί στη συνέχεια από το Λιμενικό Σώμα. Στη συνέχεια η Αντιτρομοκρατική, θα ανακάλυπτε το οπλοστάσιο και θα προχωρούσε στη σύλληψη των περισσοτέρων από τα μέλη της.

IRA


Ένας μεγάλος πονοκέφαλος που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να ενοχλεί την Μεγάλη Βρετανία και το στέμμα, είναι ο Ιρλανδικός Απελευθερωτικός Στρατός. Φτιαγμένος από Ιρλανδούς εθελοντές της περίοδο του Ιρλανδικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, οδηγήθηκε υπό τον Michael Collins με στόχο να ξεφορτωθεί μια για πάντα τη βασιλική αγγλική οικογένεια. Με τη λήξη του Πολέμου το 1921, ένα μεγάλο κομμάτι του IRA δεν έμεινε καθόλου ευχαριστημένος με τη διάσπαση της Ιρλανδίας και τη ρήξη Βόρειων και Νότιων. Αυτό το κομμάτι των αγωνιστών, ήταν αυτοί που θα σχημάτιζαν το 1969 τον PIRA, μια παραμιλιταριστική οργάνωση, με στόχο την πλήρη απελευθέρωση της Ιρλανδίας, ώστε να πετύχει εκεί που απέτυχαν οι σύντροφοί του. Ο IRA διασπάστηκε ακόμη περισσότερο στον Πραγματικό Απελευθερωτικό Στρατό (RIRA), αλλά και τον Στρατό της Συνέχισης της Επανάστασης (CIRA). Σε γενικές γραμμές, όλες οι οργανώσεις αναγνωριζόντουσαν ως τρομοκρατικές από την Αγγλία και άλλα κράτη της Ευρώπης, αλλά είχαν ως κοινό στόχο την Ανεξάρτητη Ιρλανδία. Στην περίοδο 1970-1980, τα νέα μέλη του IRA και ιδιαίτερα εκείνα του PIRA, δέχτηκαν στρατιωτικές εκπαιδεύσεις στη Λιβύη και τη Παλαιστίνη. Ο PIRA που αναδείχτηκε ο μεγαλύτερος διάδοχος του Ιρλανδικού Απελευθερωτικού Στρατού, ξεκίνησε μια σειρά δολιοφθορών και τρομοκρατικών επιθέσεων κυρίως στα μέσα του 1980. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα γκρουπ, ο PIRA αντιτάσσεται τόσο το στέμμα, όσο και στους Ιρλανδούς που αγκάλιασαν τον Προτεσταντισμό στη Βόρεια Ιρλανδία. Ένα από τα μεγαλύτερα χτυπήματα των Ιρλανδών, ήταν η δολοφονία του θείου της βασίλισσας Ελισάβετ, Λόρδου Mountbatten to 1979, όταν ανατίναξαν το πλοίο του. Ο PIRA αφοπλίστηκε και αυτός με τη Συνθήκη της Μεγάλης Παρασκευής του 1994. Ακόμη και σήμερα, τα μικρότερα γκρουπ όπως ο RIRA, συνεχίζουν τις δολιοφθορές και τις επιθέσεις αγνοώντας την συνθήκη. Τα μέλη του υπολογίζεται ότι φτάνουν τους 15.000 κομάντος.

Al-Qaeda


Δημιουργήθηκε το 1989 από τον πυρήνα των Μουζαχεντίν, των Αφγανών αγωνιστών που απέκρουσαν τους Σοβιετικούς το 1979 από τα εδάφη τους. Στις αρχές του 1990 η Al-Qaeda δεν διατηρούσε πουθενά κεντρικές βάσεις, αλλά είχε πολλά οπλοστάσια σε διάφορα μέρη στο Αφγανιστάν. Από το 1996 και την καθοδήγηση του Osama Bin Laden, η Al-Qaeda κήρυττε στον κόσμο την ανωτερότητα του Ισλάμ έναντι των άπιστων Αμερικανών, που κορόιδεψαν τον λαό και εισέβαλλαν στο Αφγανιστάν με τη σειρά τους. Κύριοι στόχοι της, είναι η απομάκρυνση της αμερικανικής κουλτούρας από τη μέση Ανατολή, η καταστροφή των αμερικανικών βάσεων και η αφύπνιση του Ισραήλ. Η δομή της οργάνωσης αποτελείται από πολύ μικρούς αυτόνομους πυρήνες, έτσι ώστε η πιθανή καταστροφή του ενός, να μην έχει σοβαρό αντίκτυπο στην διαβίωση των υπολοίπων. Η Al-Qaeda είναι υπεύθυνη κυρίως για βομβιστικές επιθέσεις και αποστολές αυτοκτονίας. Τα μεγάλα της χτυπήματα ξεκινούν από το 1998 με τις βομβιστικές επιθέσεις στις αμερικανικές πρεσβείες στο Ναϊρόμπι, στη Κένυα, την Τανζανία και το Νταρ Ες Σαλάαμ. Τον Οκτώβριο του 2000 θα απασχολήσει πάλι την κοινή γνώμη όταν θα πυρπολήσει το αμερικανικού πλοίου Cole που βρίσκεται στην Υεμένη, αφαιρώντας τη ζωή σε 56 ανθρώπους . Όμως ο μεγαλύτερος σάλος, θα δημιουργηθεί με τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Πεντάγωνο και τους Δίδυμους Πύργους στις 11 Σεπτέμβρη του 2001, όπου τουλάχιστον 3000 άνθρωποι βρήκαν το θάνατο. Με τη σειρά της η οργάνωση, θα δεχόταν το μεγαλύτερο της πλήγμα φέτος το Μάιο, όταν οι ειδικές δυνάμεις των αμερικανών, θα δολοφονούσαν τον ηγέτη της Osama Bin Laden στο Πακιστάν.