Δεν είναι σπάνιο να πάει κάποιος σε ένα δισκοπωλείο ή σε ένα βιβλιοπωλείο αναζητώντας ένα προϊόν του οποίου τον τίτλο είτε δεν θυμάται καθόλου, είτε θυμάται στο περίπου. Συνήθως αυτό το περίπου είναι εξαιρετικά ασαφές, τόσο ασαφές που ο υπάλληλος μπερδεύεται ακόμα περισσότερο απ΄όσο θα μπερδευόταν αν ο πελάτης δεν θυμόταν ούτε μία λέξη από τον τίτλο.

Σύμφωνα με έρευνα μία από τις πιο κοινές ερωτήσεις που γίνονται σε τακτική βάση σε βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία είναι η εξής: «Είχατε ένα βιβλίο εδώ χθες. Ήταν κόκκινο, αλλά δεν θυμάμαι τον τίτλο». Ναι το κόκκινο είναι ένα χρώμα που ο περισσότερος κόσμος προσέχει σε ένα εξώφυλλο ίσως γιατί είναι έντονο και τραβάει την προσοχή.

Και το μπλε όμως δεν πάει πίσω. Η ατάκα «Είχατε ένα βιβλίο εδώ χθές. Ήταν μπλε, αλλά δεν θυμάμαι τον τίτλο» παίζει συχνά και έντονα και η παρακάτω χιουμοριστική ανάρτηση μίας βιλιοθηκάριου το επιβεβαιώνει.

Από την άλλη υπάρχουν και οι υπάλληλοι που ξέρουν πάρα πολύ καλά την δουλειά τους και είναι στη θέση να «μαντέψουν» ποιο είναι το σωστό βιβλίο ακόμα και αν η περιγραφή είναι ελλειπής και το χρώμα του βιβλίου τελείως λάθος. Όπως για παράδειγμα η Anna James που κατάφερε να βρει ένα βιβλίο που ήταν μοβ ενώ ο πελάτης της είπε πως είναι κίτρινο. Το πώς παραμένει άγνωστο.

Ταυτόχρονα υπάρχουν και οι υπάλληλοι με φαντασία. Υπάλληλοι που αφού βαρέθηκαν να προσπαθούν να μαντέψουν ποιο βιβλίο θέλει ο πελάτης, απλά μετανόμασαν ολόκληρο το ράφι με τα New Age βιβλία σε «Μπλε και λευκά βιβλία που έχουν κάποια σχέση με το φως». Ακόμα και ο μάνατζερ της Helen παρακάτω το βρήκε πραγματικά αστείο.

Μερικοί πελάτες απλά ζητάνε γενικά και αόριστα κάποιο βιβλίο για το οποίο άκουσαν στο ραδιόφωνο. Ποιες είναι οι πιθανότητες να βρει ένας υπάλληλος το σωστό βιβλίο; Ενώ άλλοι απλώς μπαίνουν μέσα στο κατάστημα και λένε «Είχατε ένα βιβλίο στην βιτρίνα την προηγούμενη εβδομάδα. Δεν έχω ιδέα ποιος ήταν ο τίτλος».