Τα «μπάνια του λαού» δεν χάνονται, όσες πανδημίες κι αν περάσουμε. Ο υδράργυρος αποτελεί θανάσιμο εχθρό κι οι χιλιάδες παραλίες της χώρας μας, πεδίο διαφυγής από την καθημερινότητα. Εάν έχετε μπουχτίσει από τους πιο mainstream προορισμούς, ακολουθήστε τον ταξιδιωτικό οδηγό μας και δεν θα χάσετε.

Λογγά (Κέρκυρα)

Η Λογγά βρίσκεται κοντά στο χωριό Περουλάδες, στη βόρεια πλευρά της Κέρκυρας κι η δεύτερη ονομασία της είναι Ηλιοβασίλεμα. Μόνο τυχαία δεν είναι, αφού με θέα προς την Αδριατική θάλασσα και τα Διαπόντια Νησιά, πρόκειται για το κατάλληλο μέρος να βρεθεί κανείς κατά τις απογευματινές ώρες. Για να φτάσεις εκεί, θα χρειαστεί να κατέβεις αρκετά σκαλιά στους απόκρυμνους βράχους που επισκιάζουν τη μία πλευρά της παραλίας, χαρίζοντάς της μία ιδιαίτερη φυσιογνωμία. Η ανθρώπινη παρέμβαση είναι ελάχιστη μέχρι στιγμής, γεγονός που την καθιστά ακόμα πιο ρομαντική. Κάποιες φορές, βέβαια, γίνεται κι επικίνδυνη, αφού όταν σχηματίζονται μεγάλα κύματα, πλημμυρίζουν ένα μέρος της παραλίας!

Αμμουλιανή (Χαλκιδική)

Οι ηπειρωτικές παραλίες της Χαλκιδικής είναι κυριολεκτικά εκατοντάδες και θα ήταν κρίμα να αδικήσουμε κάποια. Γι’ αυτό στεκόμαστε σε αυτό το μικροσκοπικό νησάκι, με έκταση μόλις 4,5 τ.χλμ. και 600 μόνιμους κατοίκους το χειμώνα, το οποίο το καλοκαίρι μεταμορφώνεται στη “Μύκονο της Χαλκιδικής”. Ο μαζικός τουρισμός των τελευταίων ετών δεν έχει αγγίξει ακόμα τις φυσικές ομορφιές του νησιού, στο οποίο παρέχονται όλες οι υπηρεσίες που θα χρειαστείς στις διακοπές σου. Ξεχωρίζουμε την παραλία των Αλυκών, που “βλέπουν” στην Ουρανούπολη και αποτελούν έναν καμβά ζωγραφικής από λευκή άμμο και κρυστάλλινα νερά.

Καλαμάκι (Καλαμάτα)

Ναυάγιο δεν υπάρχει μόνο στη Ζάκυνθο, όπου εντοπίζεται κι η πασίγνωστη, ομώνυμη παραλία, αλλά και στην Κορώνη και συγκεκριμένα στο Καλαμάκι. Το σκουριασμένο πλοίο που πριν χρόνια προσάραξε στα ρηχά αποτελεί πόλο έλξης για τους τουρίστες, οι οποίοι επισκέπτονται την περιοχή για να το φωτογραφήσουν. Παράλληλα, κάνουν και το μπάνιο τους στα καταγάλανα νερά, που κυματίζουν στην παραλία με την ψιλή άμμο και τα βότσαλα.

Κόκκινη Άμμος (Ηράκλειο)

Ένα λοφάκι χωρίζει την Κόκκινη Παραλία (όπως επίσης είναι γνωστή) από τα Μάταλα. Ένα λοφάκι που αξίζει κανείς να διαβεί, ώστε να φτάσει σε ένα ειδυλλιακό τοπίο, με κεραμιδοκόκκινη άμμο, που “δανείζει” και την ονομασία στο μέρος. Η ιδιομορφία της εν λόγω παραλίας δεν συνίσταται μόνο στο φυσικό κάλλος της, αλλά και στο γεγονός πως πρόκειται για το πιο διάσημο στέκι γυμνιστών στη χώρα μας. Ο γυμνισμός δεν αποτελεί προϋπόθεση για να πατήσει κανείς την “αφράτη” ακρογιαλιά, ούτε για να θαυμάσει τα έργα τέχνης από ασβεστόλιθο που έχει σκαλίσει ένας γλύπτης-παλιός θαμώνας της παραλίας.

Μπέλα Βράκα (Θεσπρωτία)

Μία από τις δεκάδες παραλίες στα Σύβοτα, η οποία γεωγραφικά λειτουργεί ως ισθμός κι ως πορθμός ταυτόχρονα! Πρόκειται ουσιαστικά για 2 παραλίες, που ενώνονται υποθαλάσσια από μία στενή λωρίδα άμμου, την οποία, όμως, μπορείς να διασχίσεις με τα πόδια, αφού το νερό μετά βίας φτάνει μέχρι το γόνατο. Τα θαλάσσια σπορ κλέβουν την παράσταση, σε ένα τοπίο που περιστοιχίζεται από το πράσινο της φύσης.

Γυάρος (Κυκλάδες)

Ο τόπος κουβαλάει πλούσια ιστορία, μαρτυρική. Ο πολιτικός ρόλος του έχει υπερκαλύψει τη φυσική ομορφιά του. Παρ’ όλα αυτά, η Γυάρος αποτελεί κι αυτή μέλος της πανέμορφης νησιωτικής περιουσίας της Ελλάδας και εάν περιοριστούμε σε γεωγραφικούς όρους, επιβάλλεται μία επίσκεψη στις “άγριες” παραλίες της. Ιδανικό μέρος για εκδρομές, αφού συνδυάζει τη γαλήνη με την παρατήρηση και τη διασκέδαση με την εκμάθηση, προσβάσιμο ακόμα και με ιδιωτικά σκάφη, αφού τα νερά από την Αττική είναι εύκολα.

Κολώνα (Κύθνος)

Το νησί ανήκει στις Κυκλάδες, αλλά ποτέ δεν προσέλκυε το ενδιαφέρον των τουριστών. ίσως γι’ αυτό έμεινε άσπιλη εκείνη η λωρίδα άμμου στην Κολώνα, που σχηματίζει 2 κολπίσκους και αποτελεί την πιο διάσημη παραλία του νησιού. Ενώνει το νησάκι του Αγίου Λουκά, όπου υπάρχει και το ομώνυμο εκκλησάκι, με την Κύθνο, κι η πρόσβαση γίνεται είτε με ΙΧ (αν και είναι δύσκολη), είτε με πλωτό μέσο.

Άχλα (Άνδρος)

Στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού, πρόκειται για μία γραφική κοιλάδα, η οποία καταλήγει σε μία παραλία με ψιλό βότσαλο, που τη βρέχουν καταγάλανα νερά. Η θάλασσα προσφέρεται για ψάρεμα, αφού ακόμα κι όταν υπάρχει δυνατός άνεμος, παραμένει ήρεμη. Εντυπωσιακός βιότοπος, με ποταμάκι και πλατάνια που προσφέρουν τη σκιά τους στους λουόμενους. Συνίσταται η πρόσβαση με καραβάκι ή με jeep, διότι οι δρόμοι είναι κακοτράχαλοι για απλά αυτοκίνητα.

Απέλλα (Κάρπαθος)

Η άσπρη αμμουδιά της Απέλλας βρίσκεται δίπλα στο ομώνυμο χωριό. Η παραλία “φωλιάζει” σε ένα γραφικό όρμο και σκεπάζεται από λεπτή, άσπρη άμμο, που “βουτάει” σε μια γαλάζια και καθαρή θάλασσα. Τα πεύκα, τα οποία ανακατεύονται με βράχια, προσδίδουν κι άλλα χρώματα σε αυτήν την εικόνα. Είναι αρκετά δύσκολο να φτάσει κανείς σε αυτήν την παράλια μέσω αυτοκίνητου ή μηχανής. Ο καλύτερος τρόπος είναι τα καΐκια που φεύγουν σε τακτά χρονικά διαστήματα από το λιμάνι των Πηγαδιών.

Μεσακτή (Ικαρία)

Μεγάλη παραλία, έξω από το χωριό Αρμενιστή. Η χρυφένια αμμουδιά εγγυάται την καθαρότητά της και τα γαλάζια νερά αποζημιώνουν τον επισκέπτη που προτίμησε την Ικαρία κι όχι κάποιο πιο διάσημο νησί. Δυο μικρά ποτάμια χύνονται στην παραλία, δημιουργώντας μικρές λίμνες. Με θέα το απέραντο γαλάζιο, δίνει την ευκαιρία για απόμερες αναζητήσεις, μακριά από καυσαέρια και πολυκοσμία.

Χόβολο (Σκόπελος)

Το νησί χαρακτηρίζεται από μακριές παράλιες και όρμους περικυκλωμένους από πευκοδάση, που προσφέρουν κρυσταλλένια, γαλάζια ή σμαραγδένια νερά. Τρεις τέτοιες, οι οποίες ενώνονται με δύσβατα μονοπάτια που τα “σπρώχνουν” στη θάλασσα πανύψηλοι λόφοι, σχηματίζουν την παραλία Χόβολο, η οποία συνδυάζει το γαλάζιο της θάλασσας με το πράσινο της βλάστησης στους γύρω λόφους.

Χύτρα (Κύθηρα)

Η επίσημη ονομασία της βραχονησίδας είναι Αυγό, αλλά οι κάτοικοι την αποκαλούν Χύτρα, διότι με τέτοια μοιάζει, όταν εμφανίζονται πάνω της σύννεφα. Τοποθετείται σε μικρή απόσταση από το λιμάνι του Καψαλίου και περικλείει μια θαλάσσια σπηλιά από την νότια πλευρά της, με χρώματα που σαγηνεύουν. Στο τέλος αυτής της σπηλιάς υπάρχει καταφύγιο για φώκιες, ενώ εξωτερικά, στη βραχονησίδα, έχτισε φωλιές το προστατευόμενο είδος πτηνών Βαρβάκοι (μαυροπετρίτες) και φυτρώνει και τοπικό λουλούδι του νησιού, η Σεμπρεβίβα, η οποία συλλέγεται τον Ιούνιο από έμπειρους ντόπιους κατοίκους λόγω των δύσκολων περασμάτων. Ο μοναδικός τρόπος για να επισκεφτείς τη Χύτρα είναι με σκάφος.